Στο παραπέντε

 

Τα μεγάλα οικολογικά κινήματα γιγαντώθηκαν στην Ευρώπη στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με αιχμή την αντίθεση στη χρήση της πυρηνικής ενέργειας είτε για πολεμικούς είτε για ειρηνικούς σκοπούς και την αποτροπή της καταστροφής του περιβάλλοντος κ.α.

Δημιουργήθηκαν Πράσινα Κόμματα, κάποια από τα οποία σημείωσαν αξιόλογες εκλογικές επιδόσεις και έθεσαν στο δημόσιο διάλογο προβληματιμσούς για την αλόγιστη χρήση του αυτοκινήτου στις πόλεις και τρόπους σκέψεις κοινοτόμους όπως το “σκέψου παγκόσμια και δράσε τοπικά”.

Ήταν πολύ νωρίς τότε για να σκεφτεί κανείς ότι θα έρθει με δραματικό τρόπο η κλιματική αλλαγή.

Τα πολλά θύματα από τις πλημμύρες στη Γερμανία, οι καύσονες των 50 βαθμών κελσίου στον Καναδά αλλά ίσως ακόμα και οι δικοί μας “προειδοποιητικοί” καύσωνες και οι ασυνήθιστες θεομηνείες σε άλλες χώρες, είναι μία αξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη.

Ήρθε η ώρα  της δράσης λοιπόν για τους πολίτες και το κράτος. Και αν το Κράτος δεν μπορεί ή δεν καταλαβαίνει, οι πολίτες πρέπει να του το θυμίσουν με αποφασιστικό τρόπο.