Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει πλέον καθιερωθεί ως το κυρίαρχο αφήγημα του εταιρικού μετασχηματισμού. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν είναι αν οι επιχειρήσεις επενδύουν στο AI, αλλά ποιοι έχουν πραγματική πρόσβαση σε αυτό. Οι διοικήσεις ή και οι άνθρωποι που καλούνται να το χρησιμοποιήσουν καθημερινά;
Η πρόσφατη έρευνα Pulse of Change της Accenture αποτυπώνει με σαφήνεια ένα αυξανόμενο χάσμα: από τη μία πλευρά, C-levels που δηλώνουν έτοιμοι και αισιόδοξοι· από την άλλη, εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν την ΤΝ με αβεβαιότητα, φόβο και ελλιπή προετοιμασία.
Η οπτική της ηγεσίας: το AI ως στρατηγικό κεφάλαιο
Στα ανώτατα διοικητικά κλιμάκια, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι παροδική τάση. Το 86% των CEOs διεθνώς δηλώνει ότι σκοπεύει να αυξήσει τις επενδύσεις στην ΤΝ μέσα στο 2026, ενώ στην Ευρώπη το ποσοστό αγγίζει το 84%, με χώρες όπως η Ιρλανδία και η Ιταλία να βρίσκονται στην κορυφή.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η φιλοσοφία γύρω από την ΤΝ μετατοπίζεται. Δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως εργαλείο μείωσης κόστους ή αυτοματοποίησης, αλλά ως στρατηγικό επιχειρηματικό asset. Σχεδόν 8 στους 10 ηγέτες συνδέουν άμεσα την ΤΝ με την αύξηση εσόδων, ποσοστό αυξημένο σε σχέση με το 2024. Ακόμη και σε σενάρια επιβράδυνσης της αγοράς, σχεδόν οι μισοί CEOs δηλώνουν ότι θα συνέχιζαν να επενδύουν.
Η οπτική των εργαζομένων: το κοινωνικό ρίσκο της μετάβασης
Η εικόνα αλλάζει δραστικά όταν το βλέμμα στραφεί στους εργαζόμενους – και εδώ αναδεικνύεται ο πυλώνας “S” του ESG. Την ώρα που οι διοικήσεις προβλέπουν ακόμη ταχύτερους ρυθμούς αλλαγής, λιγότεροι από τους μισούς εργαζόμενους παγκοσμίως δηλώνουν ότι αισθάνονται ασφαλείς στον ρόλο τους.
Στην Ευρώπη, το αίσθημα ανασφάλειας είναι εντονότερο: μόνο το 41% των εργαζομένων δεν θεωρεί ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις απειλούν άμεσα τη θέση του. Το αποτέλεσμα είναι ένα εργασιακό περιβάλλον όπου η καινοτομία συνυπάρχει με άγχος και αβεβαιότητα.
Εκπαίδευση: δύο εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες
Το χάσμα γίνεται ακόμη πιο εμφανές στο ζήτημα της τεχνολογικής ετοιμότητας. Σχεδόν το σύνολο της ηγεσίας θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι διαθέτουν τα απαραίτητα εργαλεία και βασικές δεξιότητες για να εργαστούν με AI. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, όμως, διαφωνούν.
Λιγότεροι από τους μισούς δηλώνουν ότι έχουν επαρκή εκπαίδευση για να ανταποκριθούν στις αλλαγές που φέρνει η ΤΝ στους ρόλους τους. Το αποτέλεσμα είναι μια μετάβαση όπου η τεχνολογία προηγείται των ανθρώπων – και όχι το αντίστροφο.
Τα τρία δομικά «ρήγματα» του AI μετασχηματισμού
Η έρευνα εντοπίζει τρεις κρίσιμες ασυμμετρίες που απειλούν να υπονομεύσουν την αξία των επενδύσεων στην ΤΝ:
Χάσμα οράματος
Μόλις ένα μικρό ποσοστό εργαζομένων κατανοεί πώς εντάσσεται η ΤΝ στη στρατηγική πορεία της εταιρείας τους τα επόμενα χρόνια.
Χάσμα δεδομένων
Πάνω από τους μισούς εργαζόμενους αναφέρουν χαμηλής ποιότητας ή παραπλανητικά αποτελέσματα από συστήματα AI, γεγονός που τελικά μειώνει – αντί να αυξάνει – την παραγωγικότητα.
Χάσμα επανασχεδιασμού ρόλων
Παρά τις επενδύσεις, ελάχιστες επιχειρήσεις επανασχεδιάζουν ουσιαστικά τους ρόλους εργασίας. Η τεχνολογία ενσωματώνεται αποσπασματικά, χωρίς συνολικό ανασχεδιασμό του τρόπου εργασίας.
Η κουλτούρα ως προϋπόθεση επιτυχίας
Ο Mauro Macchi, CEO της Accenture για Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική, υπογραμμίζει ότι το κρίσιμο ζητούμενο δεν είναι μόνο οι δεξιότητες, αλλά η κουλτούρα. Όπως επισημαίνει, αν οι άνθρωποι δεν αισθανθούν συμμέτοχοι στη μετάβαση, η ΤΝ δεν θα αποδώσει τη μέγιστη αξία της.
Το πραγματικό χάσμα, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι ανάμεσα σε εργαζομένους με ή χωρίς τεχνικές δεξιότητες, αλλά ανάμεσα σε όσους χρησιμοποιούν ενεργά την ΤΝ και σε όσους μένουν στο περιθώριο του μετασχηματισμού.
Συμπέρασμα: AI και ESG συναντιούνται στο ανθρώπινο κεφάλαιο
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι απλώς τεχνολογικό στοίχημα. Είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής, εμπιστοσύνης και εταιρικής υπευθυνότητας. Οι επιχειρήσεις που θα επενδύσουν όχι μόνο σε αλγορίθμους, αλλά και στους ανθρώπους τους – σε εκπαίδευση, διαφάνεια και επανασχεδιασμό ρόλων – θα είναι εκείνες που θα μετατρέψουν την ΤΝ από hype σε βιώσιμη αξία.