Η Τσιμεντοποίηση των Ελληνικών Ακτών και οι Κλιματικές της Επιπτώσεις

Η επιταχυνόμενη τσιμεντοποίηση των ελληνικών ακτών συμβάλλει στην κλιματική αλλαγή, καταστρέφοντας παράκτια οικοσυστήματα και αυξάνοντας την ενεργειακή κατανάλωση για τις ανάγκες των υποδομών. Οι περιοχές με τη μεγαλύτερη αστική εξάπλωση είναι η Αττική, η Θεσσαλονίκη και οι τουριστικές περιοχές όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη και η Ρόδος σύμφωνα με έρευνα του καθηγητή Απόστολου Λαγαρία.
Η έρευνα του καθηγητή ανέλυσε δορυφορικά δεδομένα για την καταγραφή της επέκτασης των αδιαπέραστων επιφανειών (κτίρια, δρόμοι, πάρκινγκ). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε πολλές παράκτιες ζώνες, η κάλυψη από τεχνητές επιφάνειες ξεπερνά το 20%, ιδίως σε αστικά κέντρα και τουριστικούς προορισμούς. Επιπλέον, νέες περιοχές, όπως η Λήμνος, η Νότια Ρόδος και η Πελοπόννησος, παρουσιάζουν αυξανόμενη αστικοποίηση, θέτοντας σε κίνδυνο το περιβάλλον.
Η τσιμεντοποίηση συμβάλλει στην παράκτια διάβρωση και εντείνει τις κλιματικές αλλαγές, ενώ η άνοδος της στάσης της θάλασσας απειλεί σημαντικές τουριστικές και αστικές υποδομές. Οι πιο ευάλωτες περιοχές περιλαμβάνουν το Δέλτα του Αξιού, τον Αμβρακικό Κόλπο, τη Λαμία και παράκτιες ζώνες της Πελοποννήσου και των Ιονίων Νήσων.
Ο καθηγητής Λαγαρίας τονίζει την ανάγκη για αυστηρότερους κανόνες δόμησης κοντά στον αιγιαλό, προτείνοντας την αύξηση της ελάχιστης απόστασης των νέων κατασκευών στα 50-100 μέτρα, ώστε να προστατευτεί το παράκτιο τοπίο και οι υποδομές από την κλιματική αλλαγή.