Η κλιματική κρίση αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα για το μέλλον του παγκόσμιου αθλητισμού, καθώς οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις καλούνται να μειώσουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα και να προσαρμοστούν σε όλο και πιο ακραίες καιρικές συνθήκες.
Τα μεγάλα αθλητικά γεγονότα συνδέονται με υψηλές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, λόγω μετακινήσεων, ενεργοβόρων υποδομών και λειτουργικών αναγκών. Παράλληλα, η αύξηση της θερμοκρασίας και τα συχνότερα ακραία φαινόμενα επηρεάζουν άμεσα την υγεία των αθλητών, την ποιότητα του αέρα και την ίδια τη διεξαγωγή των αγώνων, οδηγώντας τους διοργανωτές σε αναθεώρηση προγραμμάτων και κανονισμών.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Ολυμπιακό Κίνημα έχει θέσει στόχο τη σημαντική μείωση των εκπομπών του έως το 2030, προωθώντας κοινά πλαίσια δράσης για την απανθρακοποίηση, την κυκλική οικονομία και τη βιώσιμη διαχείριση πόρων. Η μετάβαση, ωστόσο, δεν είναι ομοιόμορφη, καθώς κάθε άθλημα και κάθε χώρα βρίσκεται σε διαφορετικό επίπεδο ετοιμότητας και δυνατοτήτων.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η συστηματική καταγραφή και διάχυση της εμπειρίας από κάθε μεγάλη διοργάνωση, ώστε τα διδάγματα να αξιοποιούνται στους επόμενους Αγώνες. Στόχος είναι κάθε νέα διοργάνωση να είναι πιο «πράσινη» από την προηγούμενη, μειώνοντας σταδιακά το συνολικό αποτύπωμα του παγκόσμιου αθλητισμού.
Σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται, η πορεία προς το net zero δεν αποτελεί πλέον επικοινωνιακή επιλογή, αλλά προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα, την αξιοπιστία και τη μακροχρόνια επιβίωση των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων.