Η λειψυδρία εξελίσσεται σε μία από τις πιο σύνθετες προκλήσεις για τις εταιρείες ύδρευσης διεθνώς και η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση. Για μια επιχείρηση όπως η ΕΥΔΑΠ, η κλιματική κρίση δεν απειλεί απλώς τη διαθεσιμότητα του νερού, αλλά επαναπροσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται οι υποδομές, οι υπηρεσίες και η ίδια η επιχειρησιακή στρατηγική. Η απάντηση που διαμορφώνεται ενόψει του 2026 βασίζεται στη βιώσιμη ανάπτυξη, την τεχνολογική καινοτομία και την ενσωμάτωση των αρχών ESG σε κάθε επίπεδο λειτουργίας.
Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται ένα δεκαετές επενδυτικό πλάνο ύψους 2,5 δισ. ευρώ, με στόχο την ενίσχυση της ανθεκτικότητας του υδροδοτικού και αποχετευτικού συστήματος της Αττικής. Η διαχείριση ενός τόσο εκτεταμένου δικτύου απαιτεί στοχευμένες παρεμβάσεις: αναβάθμιση και επέκταση των Μονάδων Επεξεργασίας Νερού, αντικατάσταση παλαιών αγωγών, καθώς και εγκατάσταση περίπου δύο εκατομμυρίων «έξυπνων» οικιακών μετρητών που επιτρέπουν καλύτερο έλεγχο κατανάλωσης και απωλειών.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη διαχείριση λυμάτων, με επενδύσεις που στοχεύουν στη βελτίωση της ποιότητας των επεξεργασμένων εκροών και στην επαναχρησιμοποίησή τους για γεωργική άρδευση και αστικό πράσινο. Η προσέγγιση αυτή ενισχύει τις αρχές της κυκλικής οικονομίας και συμβάλλει στην εξοικονόμηση κάθε πολύτιμης σταγόνας νερού, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης ανομβρίας.
Παράλληλα, η ΕΥΔΑΠ επεκτείνει τη δραστηριότητά της σε περιοχές της Ανατολικής Αττικής, υλοποιώντας έργα που θα εξυπηρετήσουν περισσότερους από 400.000 κατοίκους και θα βελτιώσουν ουσιαστικά την περιβαλλοντική προστασία. Η πρόσφατη ενεργοποίηση χρηματοδοτικού πλαισίου 250 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων επιταχύνει την ανανέωση υποδομών με μέσο όρο ζωής άνω των 60 ετών και στηρίζει την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση.
Πέρα από τις υποδομές, η βιωσιμότητα για την ΕΥΔΑΠ περιλαμβάνει κοινωνική υπευθυνότητα, εργασιακή ισότητα και μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Η αυξανόμενη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η ενεργειακή αναβάθμιση εγκαταστάσεων και η ψηφιοποίηση υπηρεσιών συνθέτουν ένα μοντέλο διαχείρισης νερού που απαντά ρεαλιστικά στις προκλήσεις της εποχής. Σε ένα τοπίο κλιματικής αβεβαιότητας, η προστασία του νερού αναδεικνύεται όχι μόνο ως επιχειρησιακή προτεραιότητα, αλλά ως θεμελιώδης κοινωνική ευθύνη.