Ο Ian McEwan υποστήριξε ότι η απαισιοδοξία ίσως αποτελεί ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα και από την ίδια την κλιματική κρίση, μιλώντας στο Hay Festival, την ώρα που το United Kingdom κατέρριπτε νέο ρεκόρ θερμοκρασίας για μήνα Μάιο.
Ο διάσημος Βρετανός συγγραφέας ανέφερε ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως οι επόμενες γενιές θα ζήσουν χειρότερα από τις προηγούμενες, τονίζοντας όμως ότι η αισιοδοξία αποτελεί «ηθικό καθήκον». Όπως σημείωσε, η αισιοδοξία δεν είναι αφέλεια αλλά «άσκηση λογικής», καθώς οι κοινωνίες και οι τεχνολογίες εξελίσσονται συχνά πιο γρήγορα απ’ όσο αντιλαμβανόμαστε.
Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στην πρόοδο της ενεργειακής μετάβασης στη Βρετανία, επισημαίνοντας τη στιγμή που η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ξεπέρασε για πρώτη φορά εκείνη από άνθρακα και φυσικό αέριο — μια εξέλιξη που, όπως είπε, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη λόγω της πανδημίας Covid-19.
Το νέο του βιβλίο, What We Can Know, τοποθετείται εν μέρει σε μια μελλοντική Βρετανία που επηρεάζεται από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, συνδέοντας τη λογοτεχνία με τις σύγχρονες προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής και της βιώσιμης ανάπτυξης.
Ο ΜακΓιούαν υποστήριξε επίσης ότι η πράσινη μετάβαση μπορεί να ξεκινήσει ακόμη και από το προσωπικό συμφέρον, εξηγώντας πως η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών ή άλλων ενεργειακά αποδοτικών λύσεων οδηγεί σταδιακά και σε μεγαλύτερη περιβαλλοντική συνείδηση. Η άποψη αυτή αναδεικνύει τον ρόλο της καθημερινής συμμετοχής των πολιτών στη βιώσιμη ανάπτυξη και στην ενεργειακή μετάβαση.
Στη συζήτηση συμμετείχε και η πρώην πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Αγροτών της Βρετανίας, Minette Batters, η οποία προειδοποίησε ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα δημιουργούν έντονη αβεβαιότητα για τον αγροτικό τομέα. Όπως ανέφερε, η περσινή χρονιά ήταν από τις δυσκολότερες των τελευταίων δεκαετιών, με σημαντική μείωση στις σοδειές χόρτου και ζωοτροφών λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών.
Οι παρεμβάσεις στο Hay Festival ανέδειξαν ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης δεν αφορά μόνο την τεχνολογία ή τις πολιτικές αποφάσεις, αλλά και τη συλλογική ψυχολογία, την εμπιστοσύνη στην πρόοδο και την ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας στη μετάβαση προς ένα πιο βιώσιμο μέλλον.