Ένα είδος σαύρας που δεν είχε καταγραφεί από τον 19ο αιώνα εντοπίστηκε εκ νέου στα ορεινά δάση του βορειοανατολικού Περού, σηματοδοτώντας μια σημαντική εξέλιξη για τη μελέτη και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας στη Νότια Αμερική.
Το είδος είχε παρατηρηθεί για πρώτη φορά το 1876 και έκτοτε θεωρούνταν «χαμένο» για την επιστήμη. Η επανεμφάνισή του καταγράφηκε σε υγρά ορεινά δάση της ανατολικής πλαγιάς των Άνδεων, σε υψόμετρα άνω των 1.700 μέτρων, περιοχή που χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα ενδημισμού αλλά και έντονες πιέσεις από ανθρώπινες δραστηριότητες.
Παρότι η ανακάλυψη θεωρείται ιδιαίτερα ενθαρρυντική, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η κατάσταση του είδους παραμένει κρίσιμη. Ο βιότοπός του εμφανίζει έντονο κατακερματισμό λόγω αποψίλωσης και γεωργικής επέκτασης, γεγονός που περιορίζει σημαντικά τη διαθέσιμη έκταση και απειλεί τη μακροπρόθεσμη επιβίωσή του.
Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει τόσο τη σημασία της επιστημονικής έρευνας σε ανεξερεύνητα οικοσυστήματα όσο και την επείγουσα ανάγκη προστασίας των ορεινών δασών, τα οποία λειτουργούν ως καταφύγια βιοποικιλότητας σε έναν πλανήτη που αλλάζει ραγδαία λόγω της κλιματικής κρίσης.