Η βιώσιμη ανάπτυξη χρειάζεται κεφάλαια και για τους κλάδους που σήμερα ρυπαίνουν περισσότερο – Πώς αλλάζει η αγορά βιώσιμου χρέους
Η χρηματοδότηση της βιώσιμης ανάπτυξης περνά σε μια νέα φάση, καθώς η αγορά αναζητά τρόπους να στηρίξει όχι μόνο τις επιχειρήσεις που είναι ήδη «πράσινες», αλλά και εκείνες που πρέπει να πραγματοποιήσουν μεγάλες επενδύσεις για να μειώσουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα.
Σε αυτό το πλαίσιο αποκτούν μεγαλύτερη σημασία τα transition bonds και τα sustainability-linked bonds (SLBs). Σύμφωνα με ανάλυση της BNP Paribas Asset Management, τα δύο χρηματοδοτικά εργαλεία μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά, ιδιαίτερα σε κλάδους υψηλών εκπομπών.
Χρηματοδότηση εκεί όπου η μετάβαση είναι δυσκολότερη
Τα παραδοσιακά green bonds χρηματοδοτούν κατά κανόνα έργα όπως οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, η ενεργειακή αποδοτικότητα και οι καθαρές μεταφορές. Ωστόσο, η επίτευξη των στόχων για το κλίμα απαιτεί αλλαγές και σε κλάδους όπως η ναυτιλία, ο χάλυβας, το τσιμέντο, η βαριά βιομηχανία και η μεταποίηση.
Τα transition bonds επιχειρούν να καλύψουν αυτό το κενό. Τα κεφάλαια κατευθύνονται σε συγκεκριμένα έργα μετάβασης, προσφέροντας στους επενδυτές μεγαλύτερη διαφάνεια για το πού χρησιμοποιούνται τα χρήματά τους και ποιο είναι το περιβαλλοντικό αποτέλεσμα.
Τα SLBs ακολουθούν διαφορετική λογική. Τα κεφάλαια δεν δεσμεύονται για συγκεκριμένο έργο, αλλά οι όροι του ομολόγου συνδέονται με την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων βιωσιμότητας από την επιχείρηση. Εάν οι στόχοι δεν επιτευχθούν, μπορεί να ενεργοποιηθεί αύξηση του κουπονιού.
Έτσι, μπορούν να χρηματοδοτηθούν αλλαγές που αφορούν συνολικά τη λειτουργία μιας επιχείρησης, από τη μείωση των εκπομπών και την έρευνα σε καθαρότερες τεχνολογίες μέχρι τη διαχείριση του νερού, τη βιοποικιλότητα και άλλους στόχους ESG.
Βιώσιμη ανάπτυξη σημαίνει και μετάβαση
Η σημασία των δύο εργαλείων είναι ευρύτερη. Η βιώσιμη ανάπτυξη δεν μπορεί να επιτευχθεί χρηματοδοτώντας αποκλειστικά ό,τι είναι ήδη πράσινο. Απαιτείται διοχέτευση κεφαλαίων και προς επιχειρήσεις που σήμερα έχουν υψηλές εκπομπές, αλλά διαθέτουν αξιόπιστο σχέδιο μετάβασης.
Το κρίσιμο ζήτημα είναι η αξιοπιστία. Τα transition bonds χρειάζονται σαφή κριτήρια και μετρήσιμο περιβαλλοντικό αποτέλεσμα, ενώ τα SLBs πρέπει να συνδέονται με πραγματικά φιλόδοξους στόχους και ουσιαστικές οικονομικές συνέπειες όταν αυτοί δεν επιτυγχάνονται.
Transition bonds και SLBs, επομένως, δεν χρειάζεται να ανταγωνίζονται. Μπορούν να αποτελέσουν δύο διαφορετικούς δρόμους προς τον ίδιο στόχο: τη διοχέτευση περισσότερων ιδιωτικών κεφαλαίων στην πράσινη μετάβαση και σε ένα περισσότερο βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο.