Μία σύνθεση πάνω από 2.000 μελετών έρχεται να επιβεβαιώσει κάτι το οποίο λίγο – πολύ μάλλον όλοι και όλες γνωρίζαμε: Οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για την απώλεια της βιοποικιλότητας σε όλα τα είδη, σε όλο τον κόσμο.
Η – ομολογουμένως – αναλυτική παγκόσμια έρευνα δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τις καταστροφικές επιπτώσεις που έχουν οι άνθρωποι στη Γη.
Η συγκεκριμένη μελέτη που διενεργήθηκε από επιστήμονες του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Υδατικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (Eawag) και του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature συγκέντρωσε στοιχεία από περίπου 100.000 τοποθεσίες σε όλες τις ηπείρους και διαπίστωσε ότι οι ανθρώπινες δραστηριότητες είχαν ως αποτέλεσμα «πρωτοφανείς επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα».
«Είναι μια από τις μεγαλύτερες συνθέσεις των ανθρώπινων επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ παγκοσμίως» αναφέρει στον Guardian ο καθηγητής υδάτινης οικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης Φλοριάν Άλτερματ.
Η ομάδα εξέτασε χερσαίους, γλυκούς και θαλάσσιους οικοτόπους, καθώς και όλες τις ομάδες οργανισμών, ακόμη και μικροβίων, μυκήτων, φυτών, ασπόνδυλων, ψαριών, πτηνών και θηλαστικών.
Μείωση 20% του αριθμού των ειδών
Η ανθρώπινη δραστηριότητα άλλαξαν σαφώς τη σύνθεση της εκάστοτε κοινότητας, δηλαδή το ποια είδη ζουν πού, και μείωσαν την πολυμορφία τους. Κατά μέσο όρο, ο αριθμός των ειδών σε περιοχές που επηρεάστηκαν στις οποίες έχει έντονη παρουσία ο άνθρωπος ήταν περίπου 20% χαμηλότερος από ό,τι σε τοποθεσίες αμόλυντες.
Ιδιαίτερα σοβαρές απώλειες καταγράφηκαν σε ερπετά, αμφίβια και θηλαστικά.
Οι πληθυσμοί τους είναι συχνά μικρότεροι από τα ασπόνδυλα, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες εξαφάνισης.
Οι παράγοντες που οδηγούν στη μείωση της βιοποικιλότητας
Οι μεγαλύτεροι παράγοντες που οδηγούν σε αυτά τα τραγικά αποτελέσματα είναι η αλλαγή ενδιαιτημάτων, η άμεση εκμετάλλευση των πόρων (όπως το κυνήγι ή το ψάρεμα), η κλιματική αλλαγή, τα χωροκατακτητικά είδη και η ρύπανση.
Η ρύπανση και οι αλλαγές των οικοτόπων, που συχνά είναι αποτέλεσμα της γεωργικής εκμετάλλευσης, έχουν ιδιαίτερα αρνητικό αντίκτυπο στη βιοποικιλότητα. Η εντατική γεωργία καταναλώνει μεγάλες ποσότητες φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, που έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση της βιοποικιλότητας, ενώ αλλάζουν παράλληλα τη σύνθεση των ειδών.
«Δεν είναι μόνο ο αριθμός των ειδών που μειώνεται. Η ανθρώπινη δραστηριότητα αλλάζει επίσης τη σύνθεση των κοινοτήτων ειδών» εξηγούν οι επιστήμονες.
Σε ορεινές περιοχές, για παράδειγμα, υπάρχουν φυτά τα οποία αντικαθίστανται από εκείνα που συνήθως αναπτύσσονται σε χαμηλότερα υψόμετρα. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι ενώ ο αριθμός των ειδών μπορεί να παραμείνει ίδιος, η ποικιλότητα μειώνεται.