Η βιώσιμη ανάπτυξη δεν αφορά μόνο την προστασία του περιβάλλοντος, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Αφορά και τη δυνατότητα των ανθρώπων της υπαίθρου να ζουν αξιοπρεπώς από την εργασία τους. Και σήμερα, αυτή η προϋπόθεση τίθεται υπό σοβαρή αμφισβήτηση.
Μετά τη δύσκολη χρονιά για τους κερασοπαραγωγούς, οι παραγωγοί ροδάκινου βρίσκονται αντιμέτωποι με μια νέα οικονομική δοκιμασία. Οι τιμές παραγωγού, που σύμφωνα με τις αναφορές από την αγορά κινούνται ακόμη και κοντά στα 30 λεπτά το κιλό, προκαλούν έντονο προβληματισμό, καθώς σε πολλές περιπτώσεις δεν επαρκούν για να καλύψουν το αυξημένο κόστος παραγωγής.
Η καλλιέργεια του ροδάκινου αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας στην Πέλλα και την Ημαθία. Χιλιάδες οικογένειες, συνεταιρισμοί, εργαζόμενοι, μεταποιητικές επιχειρήσεις και τοπικές αγορές εξαρτώνται από την πορεία της παραγωγής. Όταν το εισόδημα του παραγωγού συρρικνώνεται, οι συνέπειες δεν περιορίζονται στο χωράφι, αλλά διαχέονται σε ολόκληρη την τοπική οικονομία.
Το υψηλό κόστος για εργατικά, άρδευση, φυτοπροστασία, λιπάσματα και ενέργεια έχει μεταβάλει πλήρως τα οικονομικά δεδομένα της παραγωγής. Η απόσταση ανάμεσα στο κόστος και στην τιμή πώλησης γίνεται ολοένα μεγαλύτερη, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο η καλλιέργεια μπορεί να παραμείνει βιώσιμη τα επόμενα χρόνια.
Η συζήτηση για τη βιώσιμη ανάπτυξη δεν μπορεί να αγνοεί αυτή την πραγματικότητα. Δεν υπάρχει πράσινη μετάβαση χωρίς οικονομικά βιώσιμο πρωτογενή τομέα. Δεν μπορεί να υπάρξει προστασία του περιβάλλοντος όταν οι παραγωγοί αναγκάζονται να εγκαταλείπουν τις καλλιέργειές τους, ούτε μπορεί να διατηρηθεί ζωντανή η ελληνική ύπαιθρος χωρίς ένα δίκαιο και αξιοπρεπές αγροτικό εισόδημα.
Η στήριξη της γεωργίας δεν αποτελεί μόνο οικονομική πολιτική. Είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής, επισιτιστικής ασφάλειας, περιφερειακής ανάπτυξης και ανθεκτικότητας απέναντι στις διαρκείς προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής και των διεθνών αγορών.
Η εικόνα που διαμορφώνεται μετά το κεράσι και πλέον στο ροδάκινο δεν αφορά μόνο τους αγρότες. Αφορά το μέλλον μιας ολόκληρης παραγωγικής περιφέρειας και αναδεικνύει ότι η πραγματική βιώσιμη ανάπτυξη ξεκινά από την εξασφάλιση αξιοπρεπούς εισοδήματος για εκείνους που παράγουν την τροφή μας.